جهش تولید | دوشنبه، ۵ آبان ۱۳۹۹

کُما - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

کُما

 

کُما یک حالت عدم هوشیاری عمیق و طولانی است که در اثر اختلال عملکرد هر دو نیمکره مغز یا مراکز و سیستم ‌های مسوول هوشیاری ایجاد می ‌گردد. به غیر از کمای کامل، حالات خفیف ‌تر کاهش سطح مانند حالت نیمه ‌کما و شدید هم ممکن است اتفاق بیفتد. اختلال هوشیاری به همراه هذیان نیز، توجه و شناخت را مختل می کنند اما معمولا قابل برگشت هستند.عواملی که موجب کما می ‌شوند:1 ـ ضربه‌ های مغزی یا آسیب دو طرفه نیم کره ی مغز و در موارد کم تر شایع، آسیب یک طرفه2ـ افت یا افزایش شدید قند خون 3- نرسیدن اکسیژن به مغز 4- افزایش فشار داخل مغز به علت خون ریزی مغزی 5- بالا رفتن اوره ی خون علایم و نشانه‌ ها: * اختلالات حرکات چشم و تغییر قطر مردمک‌ ها* مشکل تنفسی به صورت بی ‌نظمی یا قطع کامل تنفس* اختلال حرکتی به صورت فلج اندام و پرش عضلانی یا تشنج دائم معاینه ی حرکات مردمک چشم در این بیماران بسیار حائز اهمیت است. چشم‌ ها ممکن است به سمت پایین، بالا یا طرفین منحرف گردد یا حرکات چرخشی دو طرفه ی مداوم، پیدا کند. تنفس نیز می ‌تواند دچار اختلال شدید شده و بیمار به دستگاه تنفس مصنوعی نیاز پیدا کند. پیش‌ آگهی کما بستگی به علت وقوع کما، مدت کما و میزان اختلال هوشیاری دارد اگر بیماری به هر دلیلی دچار ایست قلبی - تنفسی گردد و احیای مجدد او بیش از 3 تا 5 دقیقه طول بکشد آسیب غیر قابل برگشت در مغز ایجاد می ‌شود(ذخیره ی اکسیژن در مغز فقط 20 ثانیه است). در این حالت در واقع بیمار دچار کمای کامل و احتمالا مرگ مغزی می ‌شود.انسان به طور طبیعی دارای سطح هوشیاری 15 است که بعد از ضربه‌ های مغزی سطح هوشیاری کاهش یافته و به 3 تا 5 می ‌رسد. اگر مردمک ‌ها به نور واکنش نداده و پاسخ حرکتی نیز به تحریکات دردناک دیده نشود بیمار شانسی برای بهبودی ندارد. بعضی کما‌ها قابل برگشت هستند؛ مانندبعضی از کماهای ناشی از سکته ‌ها و ضربه‌ های مغزی که میزان آسیب کمتری به بافت مغزی رسانده باشد. درمان: باز کردن راه‌ های تنفسی در صورت لزوم و برقراری سریع تنفس و گردش خون، بستری سریع در ICU و انجام کارهای محافظتی شامل کنترل فشار داخل مغز و بیوشیمی خون و...

در نگاه بیشتر ببینید