جهش تولید | سه‌شنبه، ۱۲ اسفند ۱۳۹۹

پرورش گاومیش - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

پرورش گاومیش

Loading the player...

 

گاومیش در اقتصاد بیش از 40 کشور دنیا از جایگاه ویژه ای برخوردار بوده و پراکندگی جغرافیایی آن همه ساله در حال افزایش است. بارزترین امتیاز این حیوان سازگاری و استفاده موثر از مواد خشبی کم ارزش نسبت به سایر گونه هاست. در مورد منشا ابتدایی گاومیش اعتقاد بر این است که گاومیش احتمالا از آذربایجان به جنوب اروپا و سایر نقاط پراکنده شده است، نقاط پرورش گاومیش معمولا اطراف رودها و نهرهای پر آب می باشد، در زمین های پست که دارای رطوبت زیاد و اغلب باتلاقی می باشند. گاومیش باتلاقی بیشتر در کشورهای برنج خیز خاور دور پرورش داده شده و در اروپا و آمریکای لاتین نیزاین نوع گاومیش دیده می شود وگاومیش رودخانه ای در نواحی خاور میانه (هند، پاکستان، افغانستان، ایران، عراق و...) و بعضی کشورهای آفریقایی و اروپایی پرورش داده می شود.

گاومیش یکی از دامهای بومی ایران بوده و پرورش آن از 2500 سال پیش از میلاد در ایران وجود داشته است. هم اکنون در مناطق جنوب، شمال و شمال غرب کشور با جمعیتی حدود 500 هزار راس پراکنده می باشد که 80 درصد آن در شمال غرب و 7/18 درصد در جنوب (خوزستان) می باشد.

محققین گاومیش را " دام آینده" معرفی کرده و اظهار می دارند که استفاده از توانائیهای بالقوه آن در آینده بیشتر از سایر دامهای اهلی خواهد بود. نتایج آزمایشات تغذیه ای نشان میدهد که مصرف اختیاری خوراک در گاومیش به طور معنی داری کمتر از گاو با وزن بدن یا سطح تولید مشابه است و توانایی گاومیش برای هضم ماده آلی بیش از گاو میباشد. توافق عمومی بر اینکه گاومیش هر کدام از مواد مغذی را 2 تا 5 درصد بیشتر از گاو هضم میکنند، وجود دارد. همچنین نتایج آزمایشات هضمی نشان دهنده برتری مایع شکمبه گاومیش در تجزیه ی سلولز و سایر ترکیبات دیواره سلولی میباشد. در بیشتر تحقیقات با ترکیب جیره ای یکسان غلظت اسید های چرب فرار، نیتروژن آمونیاکی، الکترولیت های پتاسیم و کلسیم در مایع شکمبه گاومیش بیش از مایع شکمبه گاو است. در تغذيه با علوفه هاي مختلف ، تغييرات در غلظت يون هيدروژن شكمبه گاوميش نسبت به گاو بسيار اندك بوده و ترشح بزاق بيشتر و قدرت بافري بالاتر بزاق در گاوميش ممكن است يكي از دلايل احتمالي ثبات بيشتر شكمبه از نظرغلظت يون هيدروژن باشد.شايد يكي از ذلايل هضم بهتر سلولزتوسط گاوميش تعداد بيشتر باكتريهاي سلولوتيك در شكمبه آن است . شیر وگوشت تولیدی این دام دارای خصوصیات ممتازی است پروفیل اسید های چرب و ترکیب خاص اسیدآمینه ها در پروتئین شیر گاومیش ارزش بیولوژیکی بسیار بالایی دارد، از طرفی محققین توانسته اند با بهبود شرایط تغذیه ای میزان تولید شیر را به طور معنی داری افزایش دهند سازمان خوار و بار جهانی از کلیه متخصصین علوم دامی درخواست کرده که تحقیقات بیشتری را در این خصوص انجام دهند. بررسی و شناخت توانائیهای گاومیش و مقایسه آن با گاو میتواند دامپروران را در انتخاب مواد غذائی مناسب با کاربرد محلی و با توجه به توان تولیدی دام راهنمائی نماید.

گاومیش در بین حیوانات اهلی تولید کننده لبنیات و دیگر فرآورده های مورد نیاز انسان، یکی از کم توقع ترین حیوانات است که به علوفه کم و کیفیت پایین نیز قانع بوده و به حیات و تولید خود ادامه داده است ولی آنچه مسلم است بالا بودن کیفیت و حتی کمیت غذای مصرفی گاومیش تأثیر بسزایی در بهبود تولید گاومیش خواهد داشت چرا که یک تغذیه مناسب باعث تولید شیر بیشتر و با کیفیت تر (حتی از لحاظ کمی در سطح گاوهای دورگ) و هم گوشت با کیفت تر و بهبود سایر مسائل اقتصادی و مدیریتی می گردد.

تغذیه گاومیش در ایران بسته به مناطق مختلف پرورش و نوع خوراک منطقه متفاوت است و عموماً به صورت سنتی تغذیه دارند. ولی در مراکز و مجتمع های مختلف با ترکیب خاصی می باشد بطور مثال در مرکز اصلاح نژاد گاومیش ارومیه (جبل) تغذیه گاومیش ها با سنین مختلف و جنس های متفاوت در دوره های مختلف زمانی و فصلی متفاوت است و شامل: ذرت سیلو شده، کنسانتره، یونجه خشک، علف سبز است.

طرح پرورش گاومیش به صورت صنعتی متداول نمی باشد . بنابراین در صورت نیاز می توان با توجه به جثه دام و آنچه در طرح های گاوداری معمول است مساحت ساختمانهای مورد نیاز را برآورد نمود.