اقتصاد مقاومتی؛ تولید - اشتغال | دوشنبه، ۱ آبان ۱۳۹۶

نان های خانگی خراسان جنوبی - نمایش محتوای نوروز

 

 

نان های خانگی خراسان جنوبی

Loading the player...

 

در گذشته ها در خراسان جنوبی قوت و غذای اصلی مردم ، نان بوده است . این موضوع باعث شده که نان های مختلفی متناسب با سلیقه های مختلف در منطقه استان خراسان جنوبی پخت شود . از انواع نان های خانگی می توان به این موارد اشاره کرد :

1) نان پتیرو : نان پتیرو به نان لواشی گفته می شد که از خمیر مایه ورنیامده و وی نکرده پخته می شد .

2) نان پستابی : نان پستابی به نان لواشی گفته می شد که در حرارت پست و کم تنور پخته می شده است . این نان از نان های خوب بوده و هست و برای مدت زیادی بدون اینکه کپک بزند تا طعمش تغییر کند ؛ قابل نگهداری است .

3 ) نان خشکی : بعد از اینکه نان لواش را از تنور در می آوردند آن را روی لبه تنور می چیدند تا با حرارت ملایم تنور خوب خشک شود تا دیرتر کپک بزند . به این نوع نان ، نان خشکی می گفتند .

4 ) نان حُری : نان حُری نانی است که با حرارت تند تنور پخته می شد و معمولا صبح ها برای مرد خانه که عجله داشت به سر کار برود تهیه می شد .

5 ) نان شاهی : نان لواشی که از بهترین خمیر ورآمده ولی ترش نشده و در یک حرارت مناسب پخته می شده است .

6 ) نان کوله یا نان ته تغاری : نان کوله یا ته تغاری از خمیرهای مالیده شده ته تغار خمیر درست می شد و مادران معمولا نان های گرد و کوچکی را برای کودکان خردسال تهیه می کردند .

7 ) نان پتیری : نان پتیری معمولا خمیری ورنیامده داشته و معمولا برای هما وعده پخته می شده است . به نان پتیری ، نان آسیابی یا نان چوپانی نیز گفته می شده ، چون مردان هم بلد بودند آن را بپزند و معمولا چوپانان صحرا و اقایانی که روزها در روستاهای مجاور در صف آسیاب بودند از این نان که لای آتش زغال پخته می شده استفاده می کردند . جالب است که نان پتیر در مواقع خشکسالی اهمیت زیادی داشته و گاهی به خاطر صرفه جویی در مصرف آرد گندم ، در آن از آرد جو و سبزی هایی مثل برگ شلغم ، برگ شنبلیله ، جزغاله ، سرپیازچه ، سیرمو و گیاه محلی کما استفاده می کردند .

8 ) نان گاورس یا نان ارزن : نان گاورس یا نان ارزن در خشکسالی اهمیت پیدا می کردند و گاهی آن را با آرد ریشه گیاه تته ران یا سوسن کوهی مخلوط می کردند .

9 ) نان غلفی : در مواقعی که کشت و کار گندم خوب بود مردم نان غلفی می پختند که یک نان سرشار از روغن زرد حیوانی و زعفران و زیره بود . در بعضی از مناطق استان خراسان جنوبی به این نان « کماچ » می گویند که در یک ظرف چدنی مخصوص به نام غلف یا غلیف پخته می شده و بسیار هم خوشمزه است .

رای شما
میانگین (0 آرا)
The average rating is 0.0 stars out of 5.