اقتصاد مقاومتی؛ تولید - اشتغال | دوشنبه، ۲۷ آذر ۱۳۹۶

قاصدک - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

قاصدک

«قاصدک» که به خبررسانک، خبرچین، هند بابري، خبر آرو و كاسني بري نيز معروف است؛ گياهي است علفی و دائمی که ساقه آن به ارتفاع ۴۰ سانتی‌متر می‌رسد. این گیاه دارای ریشه‌ای است به رنگ قهوه‌ای مایل به زرد که پر از شیرابه سفید رنگی می‌باشد.

گل های قاصدک معمولی  (Taraxacum sect. Ruderalia)و   (Taraxacum officinale Weber) دسته ‌ای از گیاهان بسیار شبیه به یکدیگر از تیره Taraxacum را تشکیل می‌دهند که همگی از خانواده گیاهان دارای گل های سبدی (Asteraceae) هستند.

گل قاصدک به‌ طور خودرو در بیشتر مزرعه‌ها و دشت ها، در وسط چمن، حاشیه شوره زار، کنار جاده‌ها و اراضی بایر و به طورکلی در همه جا می‌روید.

بلندی ساقه آن به ۱۰ تا ۳۰ سانتیمتر می‌رسد. این گیاه دارای ریشه‌ای به رنگ قهو ه‌ای است که که تا یک متر و به ندرت تا دو متر می‌رسد. ساقه و ریشة این گیاه پر از شیرابة سفیدرنگی می‌باشد.

در انتهای ساقه گل آن قرار دارد. برگ های گل قاصدک سبز رنگ و بریدگی های مثلث شکل و نوک تیز دارد و بر روی سطح زمین می‌باشد. گل قاصدک در وسط چمن، حاشیه شوره زار، کنار جاده‌ها و اراضی بایر و به طور کلی در همه جا می‌روید.

برگ های آن سبزرنگ و بی کرک و دارای بریدگی های مثلثی شکل و نوک تیزاند از ساقة آن در صورت خراشیدگی یا شکستن شیرابة سفیدرنگی خارج می‌شود. از میان برگ های آن ساقه‌های گل به ‌ارتفاع حدود ۵۰ سانتیمتر می‌رویند. این ساقه‌ها منتهی به نهنجی می‌شوند که بر رویش گلهای زردرنگ زیبا و زبانه‌ای به قطر ۳ تا ۵ سانتیمتر قرار دارند. گل آذینش کلاپرک (Capitule) است. گلبرگ های زبانه ‌ای شکلش دایره ‌وار از داخل به خارج به تدریج باز می‌شوند. گلها در عمر چندین روزه خود، شبها و در هنگام باران و نیز در هنگام خشکی هوا بسته می‌شوند.

میوه اش فندقه و دارای دستة تارهای ابریشمی در قسمت انتهایی است که به آن قاصدک می‌گویند؛ زیرا به منظور بذرافشانی به پرواز درمی‌آید.

ریشه این گیاه دارای ماده‌ای تلخ به نام تراگزاسین، کولین و تاراگزاسترول می‌باشد. همچنین در ریشه آن مقدار کمی تانن وجود دارد و نوعی الکالوئید به نام تاکزین و تاراگزه رول در اعضای این گیاه یافت می‌شود. ضمناً این گیاه دارای ساپونین، قندهای مختلف و اسیدهای چرب است. این گیاه بالاترین حد ویتامین A را در بین گیاهان داراست و همچنین دارای مقدار زیادی پتاسیم است. املاح کلسیم، پتاسیم، آهن، منیزیوم، سدیم، منگنز، فسفر، سیلیس و گوگرد در این گیاه ثابت شده‌است .

این گیاه از نظر پزشکی قدیم ایران سرد و خشک است و از دیرباز برای درمان بیماری‌های کبدی بکار می ‌رفته ‌است که از جمله آنها عبارتند از:

قابض و مقوی معده‌است.

خوردن آن خونریزی از سینه را متوقف می‌کند.

قاعده آور است.

برای ازدیاد شیر نافع است و خانم ‌های شیرده باید مقداری از آن را با سالاد بخورند .

خنک‌کننده و معرق است.

ترشح صفرا را زیاد می‌کند.

خون را تصفیه می‌کند.

خوردن آب این گیاه مخلوط با روغن زیتون برای رفع مسمومیت مفید است.

ضماد ریشه آن را در محل نیش کژدم یا زنبور و یا مار می‌گذارند که بسیار مفید است.

اوره را رفع می‌کند.

کلسترول خون را کاهش می‌دهد.

درمان کننده اگزما و بیماری‌های پوستی است.

درمان کننده کم خونی است.

رماتیسم و نقرس را درمان می‌کند.



جواب‌های شاخه ای نویسنده تاریخ
با سلام . عکس ها حرفه ای گرفته شده است. قشنگ بود. مهدی ۱۳۹۴/۰۸/۶ ۱۳:۵۷

مهدی
با سلام . عکس ها حرفه ای گرفته شده است. قشنگ بود.
0 (0 آرا)
پست شده در ۱۳۹۴/۰۸/۶ ۱۳:۵۷