جهش تولید | پنج‌شنبه، ۸ آبان ۱۳۹۹

عملیات کربلای 4 - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

عملیات کربلای 4

 

هنگامی با تبلیغات به عمل آمده سال ۱۳۶۵ به نام سال سرنوشت برای جنگ منظور نامگذاری شده بود . براساس راهبرد نظامی ارائه شده از سوی سپاه پاسداران به مسئولین کشور ، برای نیل به پیروزی در جنگ می بایست در جبهه جنوب ، جاده های شمالی و جنوبی بصره و نیز در جبهه شمالی ، جاده های مواصلاتی کرکوک به بغداد قطع و یا تهدید شوند و در نتیجه ، صدور نفت عراق به خارج کاملا قطع گردد و سپس حرکت اصلی به سمت بغداد آغاز شود . بر همین اساس ، محاصره و سپس تصرف شهر بصره به عنوان هدف عملیات اصلی سپاه پاسداران در سال 1365 مورد توجه قرار گرفت که برای تحقق آن به کارگیری حدود 1500 گردان و آن هم از سه محور ضرورت یافت لیکن به دلیل مشکلاتی همچون ضعف امکانات نظامی تنها یک محور – به عنوان تنها راه باقی مانده جنگ در جبهه جنوب – انتخاب شد . به عبارت دیگر ، پس از حذف دو محور احاطه ای (هور و فاو) منطقه شلمچه و ابوالخصیب به منظور انجام عملیاتی بزرگ و سرنوشت ساز برگزیده شد . چهار منطقه شلمچه ، ابوالخصیب ، مقابل ام الرصاص و جزیره مینو – به این دلیل که به لحاظ مانور ، آتش ، عقبه و پشتیبانی به هم وابسته اند – برای انجام این عملیات بزرگ انتخاب گردید . بر همین اساس ، هر یک از چهار منطقه فوق به عنوان خط حد یک قرارگاه عملیاتی تعیین شد : 1) قرارگاه نجف : از شمال پنج ضلعی شلمچه تا جزایر بوارین و ام الطویله پیشروی در محور شلمچه . 2) قرارگاه قدس : انجام حرکت اصلی عملیات با عبور از تنگه ام الرصاص – بوارین و پیشروی در محور پتروشیمی و ابوالخصیب . 3) قرارگاه کربلا : مقابله با پاتک دشمن از مقابل جزیره ام الرصاص، تامین کل منطقه و پیشروی تا جاده دوم و سوم . 4) قرارگاه نوح : تامین جناح چپ و پیشروی در مقابل جزیره مینو. هم چنین ، یگان های تحت امر این قرارگاه ها می بایست طی شش مرحله به اهداف نهایی خود – از شمال به تنومه و از جنوب به پشت کانال بصره برسند . عملیات می بایست در ساعت 22:30 مورخ سوم دی ماه سال 1365 آغاز شود . به همین خاطر غواص های خودی ساعاتی قبل به درون آب رفته و به سمت خط دشمن حرکت کردند . در این میان، نیروهای دشمن که کاملا آماده و هوشیار بودند ضمن پرتاب منور، با تیربار و خمپاره به طرف نیروهای خودی شلیک می کردند. در مجموع، عملیات خارج از کنترل و هدایت فرماندهی قرار گرفته بود و قبل از هر دستوری یگان ها با توجه به نوع وضعیت و هوشیاری و عکس العمل دشمن به محض رسیدن به ساحل، درگیری را آغاز می کردند. در این حال، رمز عملیات (یا محمد) حدود ساعت 22:45 اعلام شد و نیروهای عمل کننده فقط توانستند در جزایر سهیل، قطعه، ام الرصاص، ام البابی و بلجانیه نفوذ کنند و در بعضی مناطق نیز به صورت موضعی رخنه نمایند. در مقابل، نیروهای دشمن با پرتاب پی در پی منور و اجرای چند مورد بمباران کنار نهر عرایض (عقبه برخی از یگان ها) و هم چنین اجرای آتش موثر روی رودخانه اروند، عملا سازمان غواص ها و نیز نیروهای موج دوم و سوم را به هم زد. به طوری که نیروهای یگان های مجاور بعضا پراکنده شده و اغلب نمی توانستند روی هدف عمل نمایند. یکی از مناطق حساس عملیات، جزیره ام الرصاص و نوک بوارین بود که به رغم تلاش بسیاری که برای تصرف آن انجام شد، به خاطر هوشیاری دشمن امکان ادامه درگیری از میان رفت. دشمن با شلیک پرحجم تیربار روی آب، از عبور نیروها از تنگه ام الرصاص – بوارین جلوگیری کرد. مضافا به این که به خاطر حساسیتی که دشمن نسبت به ام الرصاص داشت، در پدافند آن از 9 رده مانع طبیعی و مصنوعی بهره می برد، به طوری که هرگاه از هر خط عقب رانده می شد، در خط بعدی که نسبت به خط قبلی اشراف و تسلط داشت، مقاومت می کرد. در این حال، با توجه به هوشیاری دشمن، امکان ادامه عملیات میسر نبود، لذا به منظور حفظ قوا و طراحی مجدد عملیات آتی، از ادامه نبرد اجتناب شد . *** نتایج عملیات : میزان تلفات و ضایعات وارده بر دشمن به شرح ذیل می باشد : حدود 8000 کشته و زخمی ، حدود 60 اسیر ، انهدام حدود 70 دستگاه زرهی، مکانیزه و خودرو ، انهدام تعداد زیادی سلاح سبک و نیمه سنگین .**** خلاصه گزارش عملیات : نام‌ عملیات: كربلای‌ 4 (آبی‌ - خاكی ) / زمان‌ اجرا : سوم دی ماه سال 1365 / مدت‌ اجرا: 2 روز / تلفات‌ دشمن‌: ۷۰۶۰ كشته ، زخمی‌ و اسیر / رمز عملیات: محمد رسول‌ الله / مكان‌ اجرا: جزایر دهانه‌ شمال‌ غربی‌ خلیج‌ فارس‌ - جنوبی‌ترین‌ محور جنگ‌ / ارگان‌های‌ عمل‌كننده : رزمندگان‌سپاه‌ پاسداران‌ انقلاب‌ اسلامی‌ / اهداف‌ عملیات : تهدید شهر بصره‌ از سمت‌ جنوب‌ و تصرف‌ جزیره‌ ام‌ الرصاص‌ و ابوالخطیب‌ عراق‌ و محاصره‌ نیروهای‌ دشمن‌ در شبه‌ جزیره‌

در نگاه بیشتر ببینید