رونق تولید ملی | دوشنبه، ۱۸ آذر ۱۳۹۸

عاشورا در بیرجند - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

عاشورا در بیرجند

هوا سوز سردی دارد، این خاصیت هوای کویر است، شب ها سرد و روزها داغ، سوزِ دمِ صبحِ آن که جای خود دارد. ولی امروز دلیلی هست برای بیرون آمدن از منزل که بالاتر از هر دلیلِ این دنیایی است! آخر درست است که روز عاشورا نبوده ایم، ولی امروز زنده ایم و به لطف آقای عزیزمان، عزیزیم! حتی اگر شده برویم و تنها بگوییم «هیهات منّا الذّله» باید برویم... یک ساعتی می شود که صدای عزاداری از بلندگوهای مسجد بلند شده است برای این که همسایه های مسجد برای شرکت در مراسم عزاداری و حضور در هیأتِ مسجد آماده شوند و به راه بیفتند. کم کم صدای ضبط و سی دی تبدیل به صدای زنده ی سینه زنی و زنجیرزنی می شود و دقایقی بعد هیأت به راه می افتد. خیلی از مردم نذرهایی برای عاشورا دارند که برای آنها هیأت باید به درب منزل آنها برود، چند لحظه عزاداری و پذیرایی صاحب خانه از عزاداران و ادای نذر. در روز عاشورا تمامیِ هیأت های بیرجند و مردمِ عزادار پای پیاده و یا با وسایل نقلیه خود را به حسینیه امام رضا (ع) (مدرسه شوکتیه) می رسانند و پس از چند دقیقه عزاداری در آن محل به سمت قتلگاه به راه می افتند. در این مسیر علم ها و سنج ها و زنجیرها، پیراهن های سیاه و دست ها که بالا می روند و فرود می آیند تا اعلام وفاداری کنند جلب نظر می کنند. آن چه که برای غربی ها قابل درک نیست، آخر هزار و چهارصد سال که مدت کمی نیست! کم کم رفتگان جمع می شوند و آمدگان می رسند و آن گاه عزاداری نهایی در گودی قتلگاه انجام می شود، این عزاداری با فرارسیدن ظهر عاشورا و آتش زدن خیمه ها به عنوان نمادی از خیمههای فرزندان امام حسین(ع) به اوج خود میرسد. تمامی عزاداران، نماز ظهر عاشورا را به جماعت اقامه می کنند و به منازل شان برمی گردند تا شب هنگام که شام غریبان شود.‬

 

در نگاه بیشتر ببینید