رونق تولید ملی | دوشنبه، ۲۸ مرداد ۱۳۹۸

شعری از سید امین رضوی امینی - نمایش محتوای موسیقی

 

 

شعری از سید امین رضوی امینی

شعری از سید امین رضوی امینی

 

شعری از زنده یاد «سید امین رضوی امینی»

به نام خداوند لیل و نهار ، خداوند روزی ده مور و مار

ستایش کنم ایزد پاک را  ، خداوند نه طارم وخاک را

خداوند فرمانده روز و شب ، شفا بخش بیمار از رنج و تب

خدایی که باشد ز اصل و ز ذات ،  مبرّا ز حاجات و از ممکنات

خدایی که باشد بری از حدث ، نخوانده کسی را به خود با نفث

به ملکش نباشد ستم را رواج ،  فروزنده ماه و مهر وسراج

پدیدار هر شور وشیرین و تلخ  ،  عیان ساز هر غزّه، بدر و سلخ

شناسنده نیک هر زشت و بد  ،  خداوند یکتای فرد و احد

به در گاه او خلق آرد اعوذ ، به دل های بشکسته دارد نفوذ

خدایی که با قدرت و اقتدار ،  ببخشد صدف را دُر شاهوار

خدایی که از ما سوا بی نیاز  ،  به بیچارگان است او چاره ساز

خدایی که روزی رساند به کس   ، دهد روزی عنکبود از مگس

ندارد به شیی به عالم غرض  ، به بیمار بخشد شفا از مرض

نگیرد به نادان کلام غلط ،  ازو باز دارد عذاب وسخط

به مشرک فرستد عذاب غلیظ ، به مومن بود در دو عالم حفیظ

به گفتار مخلوق باشد سمیع   ،  پذیرد به محشر ز عاصی شفیع

به نیکی دهد روزی بچه زاغ   ، به گمره دهد راه روشن سراغ

کریمست و باشد عطوف و رؤف  ،  فرستنده مدّ و جذر و حروف

کند در رحم نطفه ها راعلق ،  پدید آورد از سیاهی شفق

به حکمش روان بحر و باد و فلک ، به تسبیح او جنّ وانس و ملک

فرستنده انبیا و رسل  ، بود آفریننده جزء و کل 

دهد جان ز قدرت به عظم رمیم  ، ز دریا برآرد نهنگ عظیم

به امرش کند هر گیاهی نمو،  به حکمش روان آب جاری به جو

گذارنده بحر و عصیان و زه    ، نوازش ده خلق هر شهر و ده

قیامت به ذرّات سازد طلا   ،  بجز ذات او جمله اشیاء لا

نباشد حیاتی بهر فرد حی  ،  هو الباقی و هالکٌ کل شی

اگر بحر جودش تلاطم کند ، عزازیل را غرق غفران کند

بجوشد گرش بحر قهر و غضب  ،  نُه افلاک سوزد نباشد عجب

ز قهرش بلرزد لا حوتیان  ، ز عدلش بترسند ناسوتیان

به امرش معلّق بُود نه سپهر   ، ز نورش مشعشع بود ماه و مهر

چو خامه سخن را بدین جا رساند ، بشد عقل حیران ، قلم باز ماند

خدایا به اعزاز هشت و چهار ،  به حقّ نبی و به آل و تبار

به محشر ببخشی ز لطف عمیم ،  گناه امینی دگر ای کریم

 

«سیدامین رضوی امینی» فرزند میرزاحجی،  ذاکر اهل بیت (ع) و از چهره های فرهنگی ادبی استان خراسان جنوبی است که در تاریخ اول فروردین سال 1296 هجری شمسی در روستای فهالنج از توابع شهرستان طبس چشم به جهان گشود.

وی از 8 سالگی راهی مکتب خانه شد و در نزد زنی به نام ام السلمه و طی هفت ماه قرآن و صد کلمه واجبات را به طور کامل آموخت و به مدت14  ماه نزد پیش نماز روستا خط آموخت.

او قبل از انقلاب نیز روضه خوانی بر ائمه اطهار (ع) و خاصه حضرت امام حسین (ع) را انجام می داد و در شهرستان های طبس، سبزوار و بشرویه بر منبر می رفت.

ایشان انسانی متواضع، ساده زیست، مهمان دوست و مورد احترام و وثوق همگان، خاصه مردم روستای فهالنج، بود.

«سیدامین رضوی امینی» علاوه بر فعالیت در حوزه دین و مذهب، ذوق توانایی در سرودن اشعار داشت و اشعاری در مدح اهل بیت (ع) و نیز حکایت پند آموز و طنزهایی نیز در قالب شعر سروده اند. البته بخشی از اشعارشان در زلزله 1357 طبس گم شد، ولی از آن پس اقدام به سرودن و چاپ اولین مجموعه شعر به نام "شمع المنور" نموده اند.

شمع وجود «سیدامین رضوی امینی» در 92 سالگی، مورخ 27 مهر ماه سال 1388 در زادگاهش روستای فهالنج خاموش و در همان روستا تدفین گردید.

به قلم ایشان کتابی دیگر به نام" شمع المحافل" نگارش شده که بعد از فوت ایشان و با تلاش های همسرش "حاجیه خانم بی بی سرور علوی" به چاپ رسیده است