رونق تولید ملی | پنج‌شنبه، ۲۷ تیر ۱۳۹۸

سهره خاکی - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

سهره خاکی

 

«سهره خاکی» با نام علمی (Rhodospiza obsoleta) و نام انگلیسی (Desert Finch) پرنده‌ای از خانواده «سهره ها» است.

به‌ طور کلی سهره خاکی پرنده‌ای‌ بومی ایران است و از پراکندگی نسبتا فراوانی برخوردار است.

این پرنده در مناطق باز، زمین‌های زراعتی، کوهپایه‌ها با بوته‌ها و درخت‌های پراکنده. عموما در باغ‌ها و بوته‌های کنار جاده دیده می شود و روی درخت یا بوته لانه می سازد.

اندازه سهره خاکی تقریبا 14 سانتی‌متر است، پر و بالش یکدست قهوه‌ای خاکی کمرنگ است که در ناحیه شکم کمرنگ‌تر می باشد .منقاری مخروطی، کلفت و سیاه یا تقریبا سیاه دارد که از مشخصه های شناسایی این پرنده می باشد. سهره خاکی  نر لکه‌ای در پشت منقارش دیده می شود که تا چشمانش امتداد دارد .
شاهپرهای بالش سیاه است با حاشیه پهن سفید و یک لکه بزرگ صورتی رنگ روی پوش‌پرها و شهپرهای ثانوی دارد. پاهایش سیاه است، دمش دو شاخه و سیاه رنگ و پره خارجی شاهپرهای بال آن سفید می باشد. سر، گلو و رو تنه خاکی و قسمت پایین سینه زیر تنه و زیر دم سفید است. دم در انتها قلبی شکل و سیاهرنگ و لبه خارجی شاهپرهایش سفید است. سهره خاکی ماده کمرنگ‌تر از پرنده نر است ، پرنده‌ای است رام و زود انس می گیرد.

این پرنده عمدتا دانه خوار است و از برخی حشرات در فصل جوجه آوری تغذیه می کند و به جوجه هایش می دهد.

صدای سهره خاکی آرام و جالب است شبیه "پری و prrryu" یا "پررت، prrrt " و یا "تورر،turr  " شنیده می شود و نزیز صدای تو دماغی و شبیه سهره سبز دارد و در پرواز صدای آهنگین به صورت "پررررل، prrrrl" دارد.