جهش تولید | یک‌شنبه، ۱۶ آذر ۱۳۹۹

زاغ بور - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

زاغ بور

زاغ بور یا زاغ کویری پرنده‌ای از خانواده کلاغیان است.

 این پرنده تفاوت‌های زیادی با دیگر خویشاوندانش یعنی کلاغ‌ها و زاغ‌ها دارد به‌طوری‌که حتی در هنگام احساس خطر نیز دویدن را به پرواز ترجیح می‌دهد، داشتن صدای خوش، و رنگ نخودی مایل به قهوه‌ای از ویژگیهای این پرنده است زاغ بور تنها در مناطق بیابانی و نیمه‌بیابانی شرق و جنوب شرق ایران به‌ ویژه در استان‌های یزد و سمنان و همچنین در شهرستان بردسکن در استان خراسان رضوی زندگی می‌کند و تنها پرنده بومی انحصاری ایران است.

در سال‌های اخیر در غرب افغانستان هم دیده شد. زاغ بور ۲۴ سانتیمتر طول دارد. دم و منقارش سیاه ، منقارش بلند با اندکی خمیدگی رو به پایین است. رنگ پر و بال، نخودی مایل به قهوه‌ای است صورت کمرنگ‌تر و از قاعده منقار تا چشم‌ها لکه های سیاه‌رگه مانند و نیز لکه های سیاه بزرگی در بالای سینه‌اش دیده می‌شود. بال‌های پهن با دو نوار سفید که در پرواز مشخص می‌شوند. پاهای آن بلند و سیاه‌ و برای دویدن در بیابان تکامل یافته‌است. در واقع بیشتر به هدهد و چکاوک هدهدی شبیه‌است تا زاغ‌ها و کلاغ‌ها. زاغ بور در مناطق بیابانی و نیمه‌بیابانی و استپ‌ها زندگی می‌کند.

 وابستگی زیادی به گیاه ِ بوته‌ای ِ قیچ دارد و لانه خود را بر روی قیچ می‌سازد. حشره‌خوار و دانه‌خوار است.

در اردیبهشت ۴ تا ۶ تخم می‌گذارد. پرنده ماده بر روی تخم می‌خوابد و پرنده نر برای او غذا می‌آورد. نر و ماده هر دو در بزرگ کردن جوجه‌ها مشارکت دارند. جوجه‌ها بعد از ۱۷ تا ۱۹ روز از تخم بیرون می‌آیند.

زاغ بور تک‌همسر است و تمام طول سال را در کنار جفت خود می‌ماند، قلمروطلب است و به ذخیره‌سازی غذا در زیر خاک اقدام می‌کند. معمولأ ترس زیادی از انسان ندارد ولی فاصلهٔ ایمنی را رعایت می‌کند.

Loading the player...