جهش تولید | چهارشنبه، ۱۴ خرداد ۱۳۹۹

روستای سیوجان - نمایش محتوای نوروز

 

 

نمایشگر دسته ای مطالب

روستای سیوجان

روستای سیوجان


Loading the player...

 

 

روستای سیوجان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوسف، واقع در استان خراسان جنوبی که بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ مرکز آمار ایران، جمعیت آن بالغ بر ۷۸۷ نفر بوده است. این روستا در 22 کیلومتری غرب شهر بیرجند و در مسیر جاده بیرجند - خوسف قرار دارد.

بیشتر مردم روستا سادات موسوی (از نسل امام موسی بن جعفر (ع)) هستند كه دال بر اين ادعا شجره نامه ای است كه توسط مرحوم آيت الله مرعشي نجفي استخراج و در مراسم بزرگداشت عيد غدير سال 1386 هجری شمسی، به سادات روستا اهداگرديد. 

مردم سيوجان از گذشته هاي دور داراي بينش وسيع ديني و مذهبي بوده به گونه اي كه به استناد مطالب ثبت شده در سفرنامه خانلرخان، مدرسيني جهت تدريس حوزه علميه اصفهان به آن ديار مسافرت مي نمودند. اين دينداري و وارستگي سادات را مرحوم آيت الله سيد مهدي عبادي با این جمله وصف فرمود كه: «اين قريه (سادات سيوجان) متعلــق اســت به آل الله».

سیوجان دارای دو مسجد بزرگ به نام مسجد جامع و مسجد صاحب الزمانی (عج) می‌باشد. مسجد جامع یکی از آثار بسیار قدیمی روستای سیوجان بود که معماری بسیار زیبایی داشته و شامل شبستان‌هایی جذاب بوده که تخریب شد و مسجد جدید که دارای گنبد نیز هست جایگزین آن گردیده است. در ماه محرم دو هیئت موسی بن جعفر (ع) و صاحب الزمانی(عج) با همکاری هم مراسم عزاداری باشکوهی را بر پا می‌نمایند. این عزاداری ‌ها چنان جذاب و دلکش است که بسیاری از مردم روستا را که در شهرهای دیگر زندگی می‌کنند به خود جلب کرده و آنها را به سوی سیوجان می کشاند.

درباره تاريخچه سيوجان، آنچه از گذشتگان سينه به سينه نقل شده با زبان حكايت مي باشد که به منظور حفظ نحوه نگارش و انشاء مورد استفاده قدما، عینا نقل می گردد : « نقل است كه در سنه هشتصد از هجرت كه سلطنت شاه اسفلار - شاه ملقب به شاه شجاع كه مقرسلطنت وي سرچاه عماري از توابع خوسف بوده رود خانه اصفهان نيز در هيته و تصرف او بود . مدت هفت سال مردم نواحي رودخانه اصفهان باج وخراج دولت شاه را پرداخت ننمودند و خود نيز مستنكف بودند . شاه را غلام عزيزي بود او را با سيصد نفر به اصفهان فرستاد تا باج و خراج را بگيرند . اهالي اصفهان سر باز زده  و مجادله آنان به مقاتله انجاميد و غلام عزيز شاه را كشتند . خبرآوردند به سلطان كه نه تنها جواب ندادند بلكه غلام شمارا كشتند. شاه قسم ياد كرد كه توپ ببرم و قتل وعام كنم كه از دروازه اصفهان خون برون رود. توپ كشيدند و به اصفهان رفتند يك محله را ديدند كه توپ برآن كار نمي كند حكم دادكه گردن توپچي را بزنند. برادرش به نزد سلطان آمد و گفت به همه جا توپ كارگر است ليكن فقط به همين محل كارگر نمي افتد. شاه گفت سبب را بررسي نمايند. جواب دادند آقا سيد ابوطالب پسر و اولاد حضرت موسي بن جعفر (ع) كه كشف كرامات از ايشان زياد ديده شده . شاه آقا را طلبيدند. آقا فرمود از مدينه هجرت كرده و با اصفهان آمده ايم. شاه گفت من قسم يادكرده ام كه اصفهان را خراب و قتل و عام مي كنم كه خون از دروازه خارج رود. آقا فرموند اگر همه مردم را بكشيد خون از دروازه بيرون نخواهد رفت. پس آبي بريزد تا عوض خون بيرون رفته و رفع قسم گردد. امروز شما سلطانيد و فردا سلطنت از آن دگران خواهد بود. اينها كه همه غلام شمارا نكشته اند بايستي فردا در قبال اين قتل ها جواب بدهيد و به جهت يك نفر غلام اينقدر نفوس محترم و بي گناه را بكشيد بايد جواب بدهيد.برويد وكوفه را خراب كنيد كه ازصبح عاشورا تاظهر عاشورا هيجده تن از اولاد علي (ع) را و فاطمه و هفتاد دو تن جان نثارشان را شهيد كردند. پس گويند كه شاه اصفهان را واگذاشت و به كوفه رفته و جمع كثيري را كشت وهمين آقا سيد ابوطالب را با فرزندان شان با خود همراه نموده و عبورشان به صحراي سيوجان افتاد و ديدند  قناتي را كه سياووش فرزند كي كاووس جاري نموده و به سياوشان مي نامندش . هلاكوخان مغول فرزند چنگيز خان قنات را مسدود نموده بود شاه شجاع (شاه اسفلار) حكم برجاري نمودن مجدد قنات داده و پس از جاري شدن مجدد آب قنات آن را به آقاسيد ابوطالب بخشيد و ايشان نيز آن را وقف بر اولاد ذكور بر فقه ذكور براناث الاقرب الا ابد نمودند (برگرفته شده از دست نبشته مرحوم سيد احمد تديني، به تاريخ ۷-۸-۱۳۴۲) .

همانگونه كه در این متن قيد گرديده وجه تسميه اسم روستا برگفته شده از نام سياوش كيكاوس بوده كه ابتدا به «سياوشان» معروف بوده و بعد از سالياني به علت زلزله اي كه درآن محل بوقوع پيوسته، ابنيه ها و مسكن اهالي تخريب و پس از بازسازي به «سيوشان» تغيير نام يافته است و درگذر زمان به مرور به «سيوجان» معروف گرديده است.

از بناهاي تاريخي اين روستا «آب انبار سيوجان» مي باشد كه به ثبت ميراث فرهنگي كشور رسيده است. این آب ‌انبار كه مالكيت آن وقفي و ساخت آن مربوط به اواخر دوره صفويه و اوايل دوره قاجاريه می باشد، در داخل روستاي سيوجان واقع شده است. اجزاء مهم معماري آب‌انبارها شامل سردر ورودي، پلكان، پاشير،مخزن و پوشش آن است که در اين بنا كليه اجزاء مذكور به كار رفته است. ورودي ساختمان با طاق جناغي و از آجر مي‌باشد. پلكان بنا با 37 پله به فضاي چهارضلعي پاشير و سپس به مخزن بنا (كه به صورت استوانه ‌اي و پوشش آن از نوع گنبدي است) مرتبط مي‌شود. در اطراف پوشش مخزن كه معمولاً از سطح زمين آغاز مي‌شود، دريچه‌هايي تعبيه شده تا هم امکان ورود به داخل مخزن وجود داشته باشد و هم جريان هوا باعث سردشدن آب داخل آن شود. تزئينات به كار رفته در اين آب انبار مختصر و تنها شامل طرحهاي آجركاري به صورت خفته و راسته مي‌باشد. مالكيت بنا وقفي و ساخت آن به اواخر صفويه و اوايل قاجار بر مي‌گردد.

کار اصلی مردم روستای سیوجان کشاورزی و دامداری است. آب کشاورزی از چاه‌ های عمیق زیادی که دراین روستا وجود دارد تامین می‌شود. دامداری هم بیشتر شامل گاوداری‌ هایی است که در این روستا ایجاد شده است.

محصولاتی که در سیوجان وجود دارد عبارتند از: گندم، جو، پنبه، عناب، چغندر، انگور، زرد آلو، پسته، هندوانه و خربزه (به صورت دیم وآبی)، گوجه فرنگی، بادمجان و... . که از میان این محصولات گندم، جو، پنبه و عناب مهمترین محصولات سیوجان هستند که می توان گفت سیوجان از لحاظ تولید عناب باکیفیت و مرغوب، یکی از روستاهای مهم استان خراسان جنوبی باشد.

رای شما
میانگین (0 آرا)
The average rating is 0.0 stars out of 5.