جهش تولید | سه‌شنبه، ۱۳ خرداد ۱۳۹۹

رمضان خوانی در خراسان جنوبی - نمایش محتوای رمضان

 

 

رمضان خوانی در خراسان جنوبی

Loading the player...

 

رمضان خوانی" مراسمی است که در آن مردم برخی مناطق استان خراسان جنوبی از جمله بیرجند ، سربیشه و ... ، به برکت آمدن ماه مبارک رمضان به جمع آوری کمک های مردم می پردازند تا آن ها را به دست مستحقان برسانند .

از آنجایی که واژه رمضان در گویش بیرجندی "رمضو" تلفظ می شود ، این مراسم در لهجه بومی به " رمضوخونی " مشهور است . وقتی که ماه رمضان می رسد معمولاً از دهه ی دوم رمضان و در شب های چهاردهم , پانزدهم و شانزدهم رمضان ، بعد از افطار که نورماه همه جا را روشن می کند ، تعدادی از مردان در دسته های 4 تا 6 نفری در هر محله ای دور هم جمع می شوند و یکی را که بزرگتر یا خوش صداتر باشد یا اشعار « رمضانی » را خوب بلد باشد ، به عنوان " اِستا " ( اُستاد ) انتخاب می کنند و سپس دسته جمعی به در خانه های همسایگان و به ویژه سرشناسان و توانگران می روند و مقابل درِ ورودی خانه ی مورد نظر می ایستند .

 استاد برای آن که مطمئن شود که کسی در خانه هست یا نه ، با صدای بلند می گوید : رَمَضونی مارَ وَ مِدَی یا وَر خُونِم ؟ ( رمضانی ما را می دهید یا بخوانیم) . اگر کسی در خانه باشد و اجازه دهد ، رمضانی را می خوانند . برخی ابیات اشعار مزبور به این شرح است : **رمِضُو یارب یارب رمِضُو / رمِضُو آمد خوشنام خدا ..... رمِضُو آمد مهمانش کنید / بز و بزغاله قربانش کنید .... رمِضُو آمد خوُد سیصد سوار / چوبی وَردَشتِه که آی روزه بدار ... رمِضُو آمد مهمانش کنید / بز و بزغاله قربانش کنید .... بز و بزغاله که چیزی نِمشُو / گاو و گوساله را قربانش کنید ..... این سِرا از کیه رو وَر باده / دو پسر داره که نو داماده .... این سِرا از کیه رو وَر روزه / دو دختر داره که مخمل دوزه .... این سِرا از کیه رو وَر قبرِستُو / پدر مو گفته برو دو قرو بِستُو ... این سرا از کیه خش خش می کنه / طبق نقره و کشمش می کنه ** .

خواندن اشعاری در مدح حضرت محمد (ص) و حضرت علی (ع) و رباعی هایی در مرثیه ائمه اطهار از دیگر اشعار خوانده شده در مراسم "رمضانی خوانی" است. پس از خواندن اشعار ، صاحب ‌خانه شیرینی ، تنقلات ، میوه و یا وجه نقد هدیه می دهد . پس ازدریافت نذورات ، گروه برای اهل منزل دعا کرده به منزل دیگری می روند و رمضانی خوانی را دوباره شروع می کنند . به این گونه که « اُستاد» ابتدا ، دعا می خواند و «شاگردان» بعد از هر جمله ی او «اَمّین» می گویند . بعد از دعا ، استاد مراسم را با یادی از حضرت محمد (ص) ، حضرت علی (ع) و دیگر امامان ادامه می دهد و اشعاری در مرثیه ی ائمه اطهار می خواند . درپایان مراسم ، اعضای گروه بخشی از نذورات را بین خود و مابقی آن را بین نیازمندانی که موردنظرآن هاست تقسیم می کنند و به دست آنان می رسانند.