جهش تولید | یک‌شنبه، ۵ بهمن ۱۳۹۹

تشی - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

تشی

از جملات گونه های جانوری و حیات وحش استان خراسان جنوبی « تشی » است که در منطقه شاسکوه قائن و

تالاب کجی نهبندان زندگی می کند .

« تشی » با نام لاتین Indian Crested Porcupine و نام علمی Hystrix indica بزرگترین جونده ایران است . طول سروتنه تشی  70 تا 90 میلی متر ، دم 8 تا 10 میلی متر ، طول خار 18 تا 35 میلی متر ، وزن 11 تا 25 کیلوگرم است .

تشی از خوانواده تشی شکلان Hystricomorpha است . خیلی اوقات با جوجه تیغی اشتباه می شود . در حالیکه باید دانست که این دو گونه کاملا از هم جدا هستند . تشي از راسته جوندگان و جوجه تيغي از راسته حشره خواران است .

تشی سازگاری بالایی با شرایط محیطی مختلف دارد . این حیوان در اکثر زیستگاه اعم از جنگلی ، کوهستانی ، استپی و بیابانی زندگی می کند . گاهی نیز در حواشی باغات واراضی کشاورزی ساکن می شود . اگرچه آنها معمولا مناطق سنگی و صخره ها را برای زندگی انتخاب می کنند ؛ اما در زمین های بایر، سبزه زارها و جنگل ها با آب و هوای خشک و معتدل هم دیده می شوند و در ارتفاعات 2400 متری کوه های هیمالیا هم دیده شده اند .

 تشی شبگرد است ، به صورت انفرادی زندگی می کند ولی گاهی یک گروه فامیلی کوچک در یک لانه ساکن می شوند  .

خارهای بلند روی بدنش او را از سایر پستانداران متمایز می کند . خارهای ناحیه گردن و شانه نازک و بلند است ، موقعی که آن ها را سیخ می کند به شکل بادبزن در می آیند و حیوان بزرگتر به نظر می رسد . خارهای قسمت پشت ، کوتاه تر وکمی کلف تر با نوارهای سیاه و زرد ، و خارهای ناحیه دم کوتاه و سفیدند .  بر خلاف آنچه که شایع است تشی نمی تواند خارهای خود را پرت کند . در موقع احساس خطر برای بزرگ جلوه دادن خود خارها را سیخ می کند و خود را از پشت و یا بغل به حیوان مهاجم می کوبد . با این اقدام خارها به بدن حیوان مهاجم فرو می رود ، خارهائی که از ریشه سست هستند کنده شده و در بدن حیوان مهاجم میماند . در اطراف لانه تشی و مسیرهای تردد آن خارهای افتاده مشاهده می شود .

گاهی اوقات در حال فرار ، ناگهان می ایستد و باعث برخورد حیوان یا انسان مهاجم به خارها می گردد . خواب زمستانی واقعی ندارد ولی گاهی اوقات ممکن است چند ماه از زمستان را در لانه بماند . تشی ها معمولاً در سوراخ های وسیع ، عمیق ، شکاف ، سنگ ها ، غارها ، خرابه ها، چاه ها ، و قنوات متروکه ، لانه می سازند . در مناطق مسطح جهت لانه سازی تونلی در زیر زمین ایجاد می کند . حس بویایی و شنوایی قوی ولی بینایی ضعیف است .

 تشی ها از تمام قسمت گیاهان تغذیه می کند . برای خوردن پیاز و ریشه گیاهان زمین راحفر می کند . تشی ها معمولاً برای تامین کلسیم بدن خود و یا به منظور سائیدن دندان ها ، شاخ و استخوان های حیوانات را به داخل لانه خود حمل می کنند . به گیاهان غده دار نظیر سیب زمینی علاقه زیادی دارد . علاوه بر آن تشی ها از میوه هایی نظیر خرما که زیر درختان می ریزد ، حشرات ، مهره داران کوچک وگاهی لاشه حیوانات تغذیه می کنند . تشی ها معمولا ً چند ساعت و گاهی برای دسترسی به مواد غذائی به خصوص محصولات کشاورزی در یک شب تا 25 کیلومتر راه می روند .     

تشی ها در سال یکبار و گاهی به طور استثنائی دو بار تولید مثل می کنند . دوره آبستنی حدود 112 روز است ، یک تا چهار بچه به دنیا می آورد . بچه ها در موقع تولد دارای مو و چشم های باز هستند . تا دو ماهگی وابسته به مادرند . در یک سالگی بالغ می شوند .

طول عمر تشی حدود 15سال است .