رونق تولید ملی | دوشنبه، ۴ شهریور ۱۳۹۸

بیژن امکانیان - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

بیژن امکانیان

بیژن امکانیان بازیگر سینما ، تلویزیون و تئاتر ایران متولد سال ۱۳۳۲ در آبادان است . ستاره دهه ۶۰ سینمای ایران و مردی آرام و بی حاشیه که چه در گذشته و چه در حال با لبخندی همیشگی تنها به باورپذیری نقشش برای ما مخاطبان فکر کرده است . وی فارغ التحصیل دانشکده هنرهای زیبا از دانشگاه تهران – گذراندن دوره های تخصصی آموزش مربیگری تئاتر در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان است . این بازیگر و تهیه کننده فیلم های سینمای ایران کار حرفه‌ای‌ را در سینمای بعد از پیروزی انقلاب اسلامی آغاز کرد. امکانیان داستان ورودش به سینما را اینگونه شرح میدهد : من دانشجوی رشته تئاتر دانشکده هنرهای زیبا بودم و در همان زمان در روزنامه اطلاعات به عنوان منتقد فیلم نقد می‌نوشتم. با فعالیت در سینمای آزاد یکی دو فیلم کوتاه ساختم و در فیلمهای کوتاهی هم بازی می‌کردم که با پیروزی انقلاب اسلامی و با فراهم شدن زمینه ورود نسلی جدید به سینمای حرفه‌ای به همراه مهدی صباغ‌زاده فریدون جیرانی و موسوی تعاونی را به نام “ایفا” تشکیل دادیم و کار اول سینمایی‌مان را از آنجا آغاز کردیم. کار شرکت تعاونی ما در سینما با این فیلم“آفتاب نشین‌ها” آغاز شد و من نیز در این فیلم نقش مقابل علی نصریان را بازی می‌کردم. دو سال بعد در سال ۶۲ صباغ زاده فیلم سینمایی “پرونده” را برای بنیاد مستضعفان و جانبازان ساخت که من نقش کوتاه اما مهمی را در آن بازی کردم و بعد از آن ، جیرانی “سناتور” را براساس طرحی از من نوشت . بازی در فیلم “گل‌های داودی” یکی از عوامل موثری بود که باعث شده چهره‌ ام در بین خانواده‌ها شناخته شود . همزمان با نمایش این فیلم خیلی‌ها فکر می‌کردند من واقعا نابینا هستم . “گل‌های داودی” کار ملودرامی بود که از نظر حسی خیلی روی تماشاگر تاثیر گذاشت و به همین دلیل هم فیلم ماندگاری شد . بعد از «گل‌های داوودی» ده‌ها پیشنهاد مشابه آن را رد کردم و در فیلم‌هایی حاضر شدم که حس می‌کردم می‌توانند چیز تازه‌ای به کارنامه ام اضافه کنند. مثلا در یک فیلم فقط به این انگیزه بازی کردم که صدابرداری سر صحنه داشت و به من فرصت می‌داد که با صدای خودم بازی کنم. البته دوبلورهایی که به جای من صحبت کرده‌اند، نقش مهمی در موفقیتم به عنوان بازیگر داشته‌اند،‌ اما می‌خواستم بازیگری با صدای زنده را تجربه کنم. نقش‌های دیگری هم بودند که در زمان خودشان موفق بودند تا این که رسیدیم به اواخر دهه 1370 با تحولاتی که در عرصه مدیریت فرهنگی و سیاست‌های سینمایی کشور پدید آمد، سینمای ایران وارد مرحله جدیدی شد. در این دوران واقعا انتخاب چندانی برایم وجود نداشت. اغلب فیلم‌ها قصه‌های سطحی دختر و پسری داشتند و در آن سینما جایی برای من نبود یا دست‌کم نقش جذاب و وسوسه‌کننده‌ای پیشنهاد نشد. پس باید منتظر پیشنهادهای خوب می‌ماندم که در نهایت با “سربازهای جمعه” این اتفاق افتاد . وی “تقاطع” را فیلم بسیار خوبی در کارنامه‌ کاریش می‌داند و از اینکه بعد از ۲۷ سال حضور در سینمای حرفه‌ای ، “تقاطع” باعث شده ،اولین جایزه ‌اش را برای بازیگری بگیرد می‌گوید : این جایزه و تشویق برای هر بازیگری که این معنا برایش جدی باشد بسیار ارزشمند خواهد بود. از جمله نقش های امکانیان می توان به بازی در فیلم های سینمایی : قصه پریا (۱۳۸۹) / زیر آب (۱۳۸۸) / تقاطع (۱۳۸۴) / قلقلک (۱۳۸۴) / غروب شد بیا (۱۳۸۳) / سربازهای جمعه (۱۳۸۲) / آخرین نبرد (۱۳۷۶) / خفاش (۱۳۷۶) / قاعده بازی (۱۳۷۶) / فرار از جهنم (۱۳۷۵) / نابخشوده (۱۳۷۵) /حسرت دیدار (۱۳۷۳) / دیوانه وار (۱۳۷۳) / راه افتخار (۱۳۷۳) /سالهای بیقراری (۱۳۷۳) / راز گل شب بو (۱۳۷۲) / لبه تیغ (۱۳۷۱) / آواز تهران (۱۳۷۰) / در آرزوی ازدواج (۱۳۶۹) / صنوبرهای سوزان (۱۳۶۸) / شب حادثه (۱۳۶۷) / سیمرغ (۱۳۶۶) / صعود (۱۳۶۶) / گمشدگان (۱۳۶۶) / دبیرستان (۱۳۶۵) / گلهای داوودی (۱۳۶۳) / پرونده (۱۳۶۲) / سناتور (فیلم) (۱۳۶۲) / آفتاب نشینها (۱۳۶۰) اشاره کرد . از جمله افتخارات وی نیز می توان به موارد ذیل اشاره کرد : برنده تندیس بهترین نقش دوم مرد برای فیلم تقاطع در دهمین دوره جشن خانه سینما (۱۳۸۵) / کاندیدای بهترین نقش دوم مرد برای فیلم تقاطع در بیست و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر(۱۳۸۴) / کاندیدای بهترین نقش دوم مرد برای فیلم سربازهای جمعه در بیست و دومین دوره جشن خانه سینما (۱۳۸۲) .

در نگاه بیشتر ببینید