رونق تولید ملی | جمعه، ۲۹ شهریور ۱۳۹۸

بند دره - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

بند دره

سرزمین ایران سرزمینی تقریباً گرم و خشک است، بنابراین پیشینیان ما تلاش کرده اند به روش های گوناگونی به ذخیره سازی آب های سطحی و افزایش بهره وری از آب های زیرزمینی بپردازند. اختراع کاریز (قنات) به عنوان یک شاهکار مهندسی در چند هزار سال قبل، بهره بردن از روش هایی هم چون آبیاری کوزه ای و وجود سدهای (بندهای) چند هزارساله اثباتی بر این امرند. بند دره بزرگ ترین بند کوهستانی بیرجند و از زیباترین تفرج گاه های بیرجند است که در هشت کیلومتری جنوب شهر بیرجند و بر روی یکی از دره های کوهستان باقران بسته شده است. این بند یک سازه وزنی است که به دستور امیر علم خان (حشمت الملک) در سال 1256 ه.ش، در اواخر دوره زندیه و اوایل قاجاریه از مصالحی چون سنگ‌های شكسته شده كوهها و آجرهای 20 سانتیمتری مربع شكل با آهك و در بعضی نقاط با ساروج ساخته شده است. آب این سد از نزولات جوى تامین مى ‏شود و در بدنه بند و در کنار صخره شرقى آن سرریزى تعبیه شده ‏است که مازاد آب بند از طریق آن به بیرون مى ریزد و به مصرف کشاورزى مى ‏رسد. به جز بند دره دو بند دیگر به نام‏ هاى بند عمر شاه و بند النگ (چارده) نیز در همین رشته کوه وجود دارد که از آثار دوران قاجاریه مى ‏باشند. رودخانه ی فصلی بند دره در مسیر حرکت خود نقاط زیبا و خوش آب و هوایی را به وجود آورده است که از مهم ترین تفرج گاه های شهر بیرجند محسوب می شوند.