رونق تولید ملی | شنبه، ۲۳ آذر ۱۳۹۸

بازگشت به صفحه کامل

بنای مذهبی خواجه خضر

از دیرباز مردم ایران زمین پس از پذیرفتن اسلام به عنوان دین یکتا پرستی جهت انجام فرایض دینی و راز و نیاز و عبودیّت پروردگار خود ، به ساخت مساجد و بناهای مذهبی همّت گماشتند. این بناها بقدری زیبا و با ظرافت و دقت طراحی می شدند که چشم هر بازدید کننده ای را به خود مشغول می کرد و شاید نحوه طراحی زیبای همین بنا ها ، خود در کشش مردم به انجام فرایض دینی و مراسمات مذهبی بی تاثیر نبوده است؛ از جمله بنا های بسیار زیبا و کم نظیر مذهبی که نشان از دقت و ظرافت و ذوق بالای طراح آن دارد می توان به بنای مذهبی خواجه خضر در استان خراسان جنوبی اشاره کرد. سازندگان این بنا دو نفر به نام های " خواجوی و منصف " بودند که در اوایل دوره قاجار این بنا را ساختند. اجزای مختلف و فضاهای گوناگون بنا شامل سردر ورودی ،هشتی ، صحن ، ایوان و طاق هایی در شرق و غرب صحن می باشد. ایوان دو طبقه ی بنا ،که با معماری ساده و زیبایی طراحی شده، در ضلع شمالی واقع گردیده است. قوس های موجود در بنای خواجه خضر از نوع جناغی بوده که با تزیینات بسیار زیبا همچون آجرکاری به شیوه خفته و راسته در ضلع شمالی ، رسمی بندی در ایوانچه و آجرکاری با آجرهای قالبی به شکل لوزی در سردر ورودی آراسته گردیده است. این بنای مذهبی یکی از هفت منبری است که در ایام ماه محرم مردم برای نذر و نیاز به آن مراجعه می کنند و از احترام و تقدس خاصی برخوردار است. علت نامگذاری آن به نقل از بزرگان و سالخوردگان این بوده است که در گذشته دور این محل تنها جنبه تکیه داشته که به مرور زمان رو به ویرانی نهاده است .در این خصوص نقل شده: شبی نیک مرد زاهدی در خواب می بیند که حضرت خضر در ایوان شمالی تکیه نشسته و مردم به امید آنکه خداوند عمر طولانی به آنان عنایت فرماید به زیارت او می روند و بعد از آنکه مردم از خواب آن زاهد باخبر می شوند برای بازسازی آن اقدام کرده، نام خواجه خضر بر آن می نهند و آن تکیه و گورستان به زیارتگاه تبدیل می شود که از سال 1381 به عنوان موزه شهدا از آن استفاده می گردد.

در نگاه بیشتر ببینید